4 شاخص اصلی روغن پایه مصنوعی

ارزش اسیدی

تعریف ساده است، میلی گرم KOH برای تیتر کردن هر 1 گرم نمونه مصرف می شود. منظور از ارزش اسیدی، میلی گرم هیدروکسید پتاسیم مورد نیاز برای خنثی سازی اسیدهای چرب آزاد در 1 گرم روغن پایه استر است.

در فرآیند تولید واکنش شیمیایی روغن استر، اغلب لازم است که اسیدهای چرب بیش از حد برای تکمیل واکنش اضافه شود و اسید اضافی باید در طول فرآیند پس از درمان با دقت حذف شود. ارزش اسیدی به یک شاخص مهم روغن های استر تبدیل می شود.

ما امیدواریم که روغن های پایه استری در طول فرآیند تولید حاوی اسیدهای چرب آزاد باقیمانده نباشند، بنابراین ما نیاز داریم که مقدار اسید تا حد امکان پایین باشد. بنابراین، مقدار اسید بازتابی از دقت فرآیند کنترل تولید است.

هنگام ارزیابی عملکرد روغن پایه، ویژگی های هیدرولیز ازروغن پایه استریک نکته کلیدی هستند. اگر مقدار اسید خیلی بالا باشد، به این معنی است که هیدرولیز آن آسان است و کاهش روغن استر را تسریع می کند. در عین حال، اسید آزاد بیش از حد می تواند باعث خوردگی و مشکلات اکسیداسیون شود. بنابراین، هر چه مقدار اسید کمتر باشد، بهتر است.
 

ارزش صابونی سازی

ارزش صابونی سازی به مقداری اشاره دارد که در آن روغن به صابون تبدیل می شود. تعریف: تعداد میلی گرم KOH مورد نیاز برای صابون سازی 1 گرم نمونه روغن در شرایط مشخص. با مقایسه ارزش صابونی و ارزش اسیدی، معمولاً از ارزش اسیدی برای درمان اپیدرم استفاده می شود، در حالی که ارزش صابونی به معنای داخلی است، بنابراین ارزش صابونی سازی به مراتب مهمتر از ارزش اسیدی است. صابون سازی معادل تجزیه ترکیب به اسیدها و الکل ها و سپس تضعیف اسید است. بنابراین فرآیند تعیین ارزش صابونی سازی معمولاً از حرارت برای از بین بردن ساختار اصلی آن استفاده می کند و اجازه می دهد تا واکنش صابونی سازی ادامه یابد.

اگر یک روغن استر دارای یک عدد کربونیل ثابت باشد، مانند یک استر تری متیلول پروپان با سه گروه کربونیل، اهمیت ارزش صابونی شدن آشکار می شود. در مرحله اول، می تواند طول اسیدهای چرب را که عدد کربن است، ارزیابی کند. اگر وزن مولکولی اسیدهای چرب زیاد باشد، هرچه نسبت مولی 1 گرم نمونه روغن کمتر باشد، میلی گرم KOH کمتری مورد نیاز است که به این معنی است که مقدار صابونی شدن کمتر می شود. برعکس، هرچه وزن مولکولی کوچکتر باشد، تعداد کربن کمتر و ارزش صابونی شدن بیشتر است. ثانیاً، اشباع و انشعاب را می توان بر اساس وزن مولکولی ارزیابی کرد.

بنابراین، استاندارد ارزش صابونی شدن چیست؟ با توجه به کاربردهای متفاوت، گاهی باید بیشتر و گاهی کمتر باشد. برای سیالات برش، مقدار صابونی سازی عمدتاً محتوای کلی اسیدهای چرب یا استرهای چرب در مایع برش را منعکس می کند، زیرا فقط هر چه محتوای آن بیشتر باشد، مقدار قلیایی مورد نیاز در آینده بیشتر خواهد بود. بنابراین، برخی از افراد نیز می گویند که هر چه ارزش صابونی بالاتر باشد، روانکاری بهتری دارد.

ارزش ید

تعریف: تعداد گرم ید قابل جذب توسط 100 گرم روغن پایه استر. هر چه مقدار ید بیشتر باشد، محتوای یا درجه اسیدهای چرب غیراشباع در استر بیشتر است.

اگر مقدار ید اولئیک اسید (1 پیوند دوگانه) کمتر از اسید لینولئیک (2 پیوند دوگانه) باشد، این پارامتر می تواند درجه اسیدهای چرب غیراشباع در استر نهایی را توصیف کند. بنابراین، چه یک اسید غیراشباع آزاد باشد و چه یک استر، بر مقدار ید تأثیر می گذارد. مقدار سولفونات عمدتاً برای تعیین پارامترهای کلیدی خواص روغن استفاده می شود، مثلاً اگر مقدار ید بیشتر از 130 باشد، می توان تشخیص داد که روغن خشک است.

گاهی اوقات مردم در مورد ارزش برم به خصوص در زمینه PAO شنیده اند. ارزش برم نیز مانند مقدار ید، نشانگر درجه غیراشباع بودن ترکیبات آلی است. به دلیل تفاوت در وزن مولکولی، مقدار برم{{0}}مقدار ید X0.632. علاوه بر این تفاوت، هدف اصلی ارزش برم، هیدروکربن های نفتی است، زیرا برم قوی تر است و واکنش های جانبی کمتری دارد.

ارزش هیدروکسیل

مقدار هیدروکسیل که معمولاً در صنعت استفاده می شود به میلی گرم هیدروکسید پتاسیم (KOH) معادل گروه هیدروکسیل در 1 گرم از نمونه اشاره دارد که بر حسب mgKOH/g بیان می شود.

مقدار هیدروکسیل به تعداد گروه های OH در محصول اشاره دارد و مانند مقدار اسیدی، تمرکز مهمی در کنترل مهندسی تولید است. مقدار اسید عمدتاً اسید ماده واکنش را نظارت می کند، در حالی که مقدار هیدروکسیل بر الکل ماده واکنش نظارت می کند. برای محصولات نهایی، هرچه مقدار هیدروکسیل کمتر باشد، بهتر است.
واکنش استری‌سازی فعال بین گروه‌های هیدروکسیل در نمونه و انیدرید اضافی برای تولید استرها. پس از هیدرولیز انیدرید اضافی به اسید، با محلول استاندارد قلیایی تیتر می شود. بنابراین، عوامل زیادی بر اندازه گیری مقدار هیدروکسیل تأثیر می گذارد. در بسیاری از روغن های پایه سیالات فلزکاری، مقدار هیدروکسیل یک پارامتر عملکردی حیاتی است که بر ویسکوزیته و امولسیون شدن روغن پایه تأثیر می گذارد.