روغن هیدرولیک زیست تخریب پذیر چیست؟

 

در طول استفاده از تجهیزات هیدرولیک، نشت روغن هیدرولیک اجتناب ناپذیر است و نشت روغن هیدرولیک به طور کلی برای مدت طولانی "قابل قبول" در نظر گرفته شده است. روغن هیدرولیک پایه معدنی نشت یافته (و مواد افزودنی مختلف موجود در آن) به دلیل تجزیه پذیری کم و برخی مواد افزودنی سمی، باعث آسیب تجمعی به محیط زندگی ما می شود.

اکنون، کشورهای جهان الزامات سختگیرانه تری برای حفاظت از محیط زیست مطرح کرده اند. مردم همچنین می‌دانند که روغن هیدرولیک نشت‌شده در آب و خاک نفوذ می‌کند که باعث آلودگی شدید محیط‌زیست می‌شود. بنابراین مردم شروع به تحقیق و تولید روان کننده های زیست تخریب پذیر (Biobased Lubricants) کردند تا جایگزین مایعات هیدرولیک سنتی مبتنی بر روغن معدنی شوند.

این سیالات هیدرولیک باید از نظر عملکرد با روغن های هیدرولیک مبتنی بر مواد معدنی سنتی قابل مقایسه باشند و همچنین باید تجزیه پذیری زیستی، سمیت زیست محیطی کم، آلودگی محیطی کم و تجدید پذیر باشند. زیست تخریب پذیری مهمترین شاخص روغن هیدرولیک زیست تخریب پذیر است.

 

 

پایه های روغن بیو هیدرولیک چیست؟

 

بیشتر روان کننده های مدرن با بیش از 90 درصد روغن پایه و مواد افزودنی ترکیب می شوند. روغن پایه بدون شک نقش حیاتی در عملکرد روان کننده دارد. بنابراین، زیست تخریب پذیری روغن بیو هیدرولیک عمدتاً توسط روغن پایه تعیین می شود.

روغن های پایه برای روغن های هیدرولیک زیست تخریب پذیر عمدتا شاملپلی آلکیلن گلیکول (PAG), استرهای مصنوعیو روغن های گیاهی طبیعی. در حال حاضر روغن های پایه اصلی روغن اکو هیدرولیک، استرهای مصنوعی و روغن های گیاهی هستند که به عنوان روغن پایه به تنهایی یا ترکیبی استفاده می شوند.

 

استر مصنوعی

 

استرهای مصنوعی مدتهاست که به طور گسترده در حمل و نقل هوایی به عنوان روان کننده های با کارایی بالا استفاده می شود. در سال‌های اخیر، از آن‌ها در روغن‌های موتور احتراق داخلی ویژه برای جبران کمبودهای عملکردی روغن‌های معدنی استفاده می‌شود.

استرهای مصنوعی برای روغن هیدرولیک زیست تخریب پذیر مصنوعی عمدتاً شامل PETE (پنتا اریتریتول تتراستر)، TMPT (تری متیلولپروپان تری هپتیل استر) و TMPTO (تری اولئات تری متیلولپروپان) می باشد.

 

مزایا و معایب استرهای مصنوعی به عنوان روغن پایه روغن هیدرولیک؟

 

مزایای

 

• استر مصنوعی دارای سمیت بسیار کم است.
• زیست تخریب پذیری عالی؛
• سیالیت عالی در دمای پایین. نقطه ریزش آن بسیار کمتر از روغن معدنی است.
• شاخص ویسکوزیته بالاتر (ویسکوزیته-دمای خواص)، به طور کلی، استر شاخص ویسکوزیته بالاتری نسبت به روغن معدنی دارد.
• استرهای مصنوعی پایداری حرارتی خوب، فراریت کم و سازگاری خوبی با مواد افزودنی دارند.

 

معایب

 

• پایداری هیدرولیتیک ضعیف
• استر مصنوعی گران است و هزینه بالا گسترش کاربرد آن را محدود می کند.

 

علاوه بر روغن‌های هیدرولیک، استرهای مصنوعی در روغن‌های دنده، گریس‌ها و روغن‌های ترانسفورماتور، روغن‌های موتور زیست تخریب‌پذیر، روان‌کننده‌های زنجیره‌ای و روغن‌های فلزکاری نیز کاربرد خوبی دارند.

روغن موتور قایق دو زمانه اولین روان کننده زیست تخریب پذیری است که ظاهر می شود. موتورهای بنزینی بیرونی دریایی که با آب خنک می شوند اغلب در مناطق حساس به محیط زیست مانند دریاچه ها و رودخانه ها قرار دارند و خطر نشت روغن زیاد است.

 

روغن سبزیجات

 

در مقایسه با روغن معدنی، روغن نباتی یک منبع تجدید پذیر است و از طیف گسترده ای از منابع می آید، غیر سمی و به راحتی زیست تخریب پذیر است.

در مقایسه با استرهای مصنوعی، روغن های گیاهی ارزان تر هستند و مواد خام به راحتی در دسترس هستند.

با این حال، روغن نباتی در پایداری حرارتی و پایداری اکسیداسیون خوب نیست. و سیالیت در دمای پایین آن بد است، در کاربردهای آب و هوای سرد به درستی استفاده نمی شود.

 

شرکت Chorus Lubricant Additives مجموعه ای از روغن های مبتنی بر مصنوعی شامل استرهای مصنوعی، پلی آلکیلن گلیکول (PAO) و پلی الفین (PAOs) را عرضه می کند. آنها در روان کننده های سازگار با محیط زیست مورد استفاده قرار می گیرند. لطفا برای جزئیات بیشتر محصولات تماس بگیرید.